از "اينجا" به " كجا" يم خواهي كشاند ، كه " آغشته بودن " را تا سويداي جان تجربه كرده ام . اينجا غرقه ام در عالم ِ كثرات ، / غريبه با اينهمه " آنات " مغزم كوچك ! / شناختن را تاب ندارد تشنه! افتاده ام در " قلزم " ي كه آب ندارد . فرزين عدناني

هلال مي بينم ماه را / هنگاميكه سر هشته ام به زانوي فراق.

و " بدر" ِ كامل بدان هنگام كه پيدايي در پيشگاه ِ اطاق .

تو ! / هم بوستان ، هم كوير /. " گل - خاره " اي بي نظير !

" سوسن ِ چلچراغ " (١)

(١) -گلي است كه فقط در يك منطقه مي رويد . فرزين عدناني

"دور فلكي " يا " گر دش چرخ " ويا آنطور كه در ذهن و عقلانيت ما پديدار ميشود " چرخه ى حيات " ، تركيبي هم بسته وموزون از همه ى اجزاء عالم است كه با همديگرارتباطي ابدي و ازلي و صيرورتي محتوم دارند و يكديگر را به گونه اي تغذيه ميكنند كه هر پديده و " چيز " سهم ِ باندازه اي كه در خور اوست ميبرد ، مثلا در يك بوستان كه درختان و گياهان وعلوفه ْى گوناگوني روئيده اند ، سهم انرژي ي هريك از آنها به اندازه اي كه نياز دارند از دفينه وگنج زمين تأمين ميشود ، اگر چه در بطن زمين انواع انرژيها ونيازهاي حياتي اين گياهان وجود دارد، اما درخت كهن با ريشه ي گسترده اش سهم خود را جذب ميكند ويك نهال نورس ويا لا خ ـ چمن نيز آن ميزان تغذيه اي را كه نياز دارد دريافت ميكند وأين اعتدال وتوازني است كه در پروسه ي همبستگي وارتباط تمامي ي ذرات عالم موجود بوده ومراتب تركيب يا تجزيه ي هر پديده اي بهمين طريق تأمين ميشود . با ژرف نگري وپژوهش در نظام هستي ميتوان چند اصل ِ بنيا دين را بشرح زير مشخص نمود : ١- بر نظام ِ عالم " وحدت وجود " حاكم است ، يعني تمامي ي اجزاء ومتكثرات عالم در جريان تكوين ، تحول ، تركيب وتجزيه اي ك

در نظام آفرينش هر چيزي در هر لحظه اي كه مورد نگرش وبررسي قرار گيرد يا در حال تجزيه است ويا تركيب ، مورچه و ما موت ، يك خاشه ي علف يا يك اصله ي چنار ، ذرات خاك يا رشته جبالهاي مرتفع و عظيم ، كرات آسمان و أفلاك ، همه ي عناصر و اجزا ء عالم - حتي أتمها - در درون تلاطم هاي آتشين خورشيد ها در حال تجزيه وتركيب مداوم هستند . انسان نيز از بدو شكل گيري ي اسپرم با تخمك در رحم مراتب تكثير و تركيب را طي كرده و به سنين بلوغ و جواني و ميان سالي ميرسد وسپس با آغاز روند پير ي رو به تجزيه وكاهش جسم و توان دارد وسر انجام پس از مرگ تنش در دل خاك تجزيه ومستحيل ميشود . ٤- تمامي ي اجزاء هستي و كثرات عالم در ارتباط پيوسته ومد ا وم ومحتوم با يك ديگر بوده وتعامل وتبادل انرژيتيكي دارند . شاخه گلي كه در گلدان است ، علاوه بر اينكه از انرژيهاي نهفته در خاك گلدان تغذيه ميكند ، از فشار جو ،نور ، دما ، جاذبه وفركانسهاي الكتروماگنتيكي مواج در فضا وهمچنين از هوا وتركيبات با اهمييت آن تاء ثير مي پذير ٓد و اين انرژيهاي همان هايي هستند كه به نسبت در تمامي ي عرصه

در " رو ء يا " هايم

سواري هستم

نشسته بر رخش باره يي تازان در پي ِ نخجير .

ودر " آ ئينه " :

به راه مانده اي خميده بر پشت ِ يا بوي پير.

فرزين. عدناني

در خاك نخفته بودم كه از ياد رفتم .

من !

در تلاطم ِ دريا

به " باد بان " آويز شدم ،

با باد رفتم .

فرزين. عدناني

باران كه نيست !

آتش خاموش نمي شود ،

گياه از رستن فرو ميماند ،

مرغ بر شاخه نمي خواند .

باران كه نيست !

زمزمه ي جوي بار گم،

وخاك بستر جولان مار ، رتيل و كژ دم .

لب و دندان / قفل. دهان ،